دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجفآباد — نام استاد: لاله احمدپور
دانشجو: هانا دهقانی — نام درس: طراحی لباس ۴
بهار ۲۰۲۷. زیر خیابانهای شینجوکو، در آزمایشگاهی که هیچکس نامش را در گزارشهای رسمی ثبت نکرده، یک لوله ترک میخورد. صدا آنقدر کوچک است که حتی دوربینهای امنیتی هم چرتشان را ادامه میدهند. اما ویروس بلد است صبر کند.
ظرف هفتاد و دو ساعت، توکیو دیگر توکیو نیست. راهآهن یاماناوته میایستد. برج توکیو در آتش سرخ میسوزد. رادیو خاموش میشود. و پنج نفر — که هیچکدام همدیگر را نمیشناسند — همزمان درِ خانهشان را قفل میکنند.
این روایت آنهاست. تا بندر یوکوهاما. تا آخرین کشتی. تا لحظهای که فقط یک نفر باقی میماند.
“And when the ship left the harbor, only one of them was on it — holding the body of the one she loved most, on a dawn that was already the last.”
و وقتی کشتی از بندر جدا شد، تنها یکی از آنها روی عرشه بود — با جسم کسی که بیشتر از همه دوستش داشت، در طلوعی که از قبل، آخرین طلوع بود.